Consulent Johan Visser: Jullie hebben zovéél schapen met 5 poten!

Laatst aangepast op zondag, 09 oktober 2011 15:53 Geschreven door Mark Goris zondag, 09 oktober 2011 15:45

“Natuurlijk zitten jullie met de gemeenschap in een spannende en ook wel een wat moeilijke periode maar die moet je gebruiken om je te bezinnen op wat goed is en wat anders zou kunnen en vooral om veel vertrouwen te hebben in de toekomst.” Johan Visser is de jonge consulent die samen met de beroepingscommissie op zoek gaat naar een nieuwe dominee.

“De kerk in Boechout heeft grote troeven in haar hand, dat moeten de mensen daar goed beseffen,” zegt de man die zichzelf omschrijft als iemand die relaties met mensen belangrijk vindt. Precies daarom kan hij met een scherp oog naar Boechout kijken: “In de luttele contacten die ik tot nu had met jullie werd me al snel duidelijk dat er een grote groep mensen is die verantwoordelijkheid nemen en al heel wat taken op zich nemen.” Daarmee bedoelt de nieuwbakken consulent niet alleen de kerkelijke taken maar ook de relaties met de buurt en de burgerlijke gemeente. “Jullie kerk heeft stevige wortels in de buurt dank zij de inzet van veel van jullie mensen in de samenwerking met het OCMW, het GROS en zoveel andere burgerlijke diensten. Veel kerken moeten daar nog aan beginnen! Kerken zijn vaak nog veel te veel gesloten clubjes voor mensen met een religieuze hobby. Maar jullie hebben veel open deuren naar de samenleving en dat maakt jullie aantrekkelijk voor nieuwe kandidaat-dominees.”

Ds. Johan Visser woont in Antwerpen waar hij sinds vier jaar de Christusgemeente in de Bexstraat dient. Maar hij begon eerst een studie Internationale Betrekkingen en liep stage in het Europees Parlement in Brussel. In die periode leerde hij zijn vrouw Gerdine kennen die dezelfde studie volgde. Samen hebben zij 3 kinderen van 6, 8 en 11 jaar.

Tijdens zijn theologiestudie werkte hij 6 jaar voor International Fellowship of Evangelical Students (IFES), een koepel van 44 christelijke studentenverenigingen in Nederland. Hij volgde zijn roeping om predikant te worden, hoewel hij roeping ten diepste ziet als het bijbelse ‘God en je naaste liefhebben’. Die roeping omvat ook ouderschap, vriendschap en burenrelaties en is veel belangrijker dan positie, prestige of prestatie. Hij noemt zichzelf een boekenmens en een woordenmens. Dat is waar hij sterk in wil zijn. Daarom startte hij onlangs met een bescheiden blog.

Zijn nieuwe taak als consulent ziet hij als een kans om een vacante gemeente tijdelijk te ondersteunen. “Voor mij is het ook leuk om eens in de interne keuken van een andere gemeente te mogen kijken” bekent hij eerlijk. Maar hij heeft niet de ambitie noch de opdracht om taken van de ontslagnemende predikant over te nemen. “Pastoraat, jeugdwerk, planning, en wat er al moet gebeuren, zijn taken voor de gemeenteleden. Ik zal dus geen voortrekker maar een begeleider zijn. We maken samen een stappenplan om tot een duidelijke visie te komen in wat voor soort dominee we zoeken. Dat gebeurt natuurlijk met een groep mensen met dikwijls erg verschillende visies op de vereiste kwaliteiten van zo’n dominee. Maar hij kent dit soort valkuilen. De verschillen niet benoemen en de tegenstellingen uit de weg gaan is not done want het gaat over geloofsbeleving en dat is in de kerk waar het om draait. Natuurlijk is het ook voor de kandidaat zelf belangrijk dat hij of zij het vertrouwen krijgt van zoveel mogelijk mensen.

Daarom is het goed voor de gemeente om wat los te raken van de vorige predikant en geen Truus-2 te zoeken, want die is er niet. Een nieuwe predikant is altijd anders en dat geeft een gemeente ook weer nieuwe kansen.

Natuurlijk zoeken jullie weer een schaap met 5 poten, maar besef dat jullie zoveel vijfpoters hebben rondlopen die maken dat de gemeente niet afhankelijk is van een predikant. Jullie zijn het lichaam van Christus, ook zonder predikant. Al sta ik te popelen om samen met jullie er weer zo’n goeie te vinden.”